
DAN Europe onderzoekt biomonitoring tijdens het duiken: pulsmeting en SpO2-sensoren geïntegreerd in duikcomputers. Wat dit betekent voor duikers.
Om te leren hoe u het meeste uit uw uitrusting onder water kunt halen, ontdekt u de AquaExposure-training. # DAN Europe en biomonitoring: de intelligente duikcomputer
Er is een object dat elke duiker tientallen keren per duik raadpleegt: een object dat de diepte, de tijd, de ontgassing aangeeft, en dat, al tientallen jaren, niets weet van de persoon die het draagt. Uw duikcomputer weet alles over het water om u heen, maar niets over wat er in uw lichaam gebeurt. Dat is precies wat DAN Europe wil veranderen.
In de afgelopen maanden hebben verschillende fabrikanten deze sensoren geïntegreerd in hun duikcomputers. Sensoren voor hartslag, puls-oxymeter (SpO2) en, in sommige modellen, hartvariabiliteit. Dit zijn sensoren die vergelijkbaar zijn met die in een Apple Watch of een Garmin voor hardlopen, maar zijn aangepast voor gebruik onder water.
DAN Europe ziet in deze convergentie de volgende grote vooruitgang op het gebied van de veiligheid van de decompressie. Het idee is eenvoudig te begrijpen: de huidige decompressiemodellen behandelen alle duikers op dezelfde manier. Ze berekenen de stappen op basis van de diepte en de tijd, zonder rekening te houden met de daadwerkelijke fysieke toestand van de duiker op dat moment.
Of, twee duikers van dezelfde leeftijd en hetzelfde postuur kunnen op dezelfde duik heel anders reageren, afhankelijk van hun niveau van vermoeidheid, hydratatie, stress, of simpelweg de kwaliteit van hun slaap de nacht ervoor.
Met behulp van real-time fysiologische gegevens, zou een duikcomputer theoretisch zijn berekeningen van de decompressie aanpassen op basis van de daadwerkelijke toestand van de duiker. Een abnormaal hoge hartslag zou een extra niveau kunnen activeren. Een afnemende zuurstofsaturatie zou een vroege waarschuwing kunnen genereren.
Op dit moment zijn er nog geen commercieel goedgekeurde producten beschikbaar. Sensoren zijn aanwezig in sommige modellen, maar de integratie met de algoritmen voor decompressie is nog experimenteel. DAN Europe werkt aan de wetenschappelijke validatie van deze methoden, en hun onderzoekers (Guy Thomas, François Burman) trainen professionals over de uitdagingen van deze overgang.
Onderwaterfotografen behoren tot de duikers die het meest vatbaar zijn voor de gevolgen van decompressie. De reden is eenvoudig: wanneer je je concentreert op een onderwerp, vergeet je de tijd. Je blijft langer op een bepaalde diepte, maakt herhaalde op- en afdalingen om een hoek aan te passen, en overschrijdt regelmatig de ideale duikprofielen die klassieke algoritmen aannemen.
Een computer die in staat is om te detecteren dat uw lichaam een negatieve reactie op de huidige duik ervaart, voordat u de eerste symptomen voelt, kan het verschil maken tussen een veilige en langere duik en een onvermijdbare ramp.
De weg is nog lang tussen de eerste geïntegreerde sensoren en een systeem voor echt voorspellend biomonitoring. Maar de richting is duidelijk, en voor ons als duikers is dit een ontwikkeling die nauwlettend gevolgd moet worden.
Terwijl onze computers nog niet leren om ons te begrijpen, is er een bewezen methode voor veilige duiken: opleiding, voorzichtigheid en de gewoonte om voor elke duik de vraag te stellen: "Voel ik me hier goed?" Sensoren zullen deze vraag nooit vervangen.
Ingebouwde sensoren op de pols meten de hartslag, de zuurstofsaturatie (SpO2) en soms de hartvariabiliteit, precies zoals een smartwatch. Het verschil zit in de omgeving: deze sensoren zijn geschikt voor gebruik onder druk, in koud water en onder een pak. De gegevens worden in real-time op het scherm van de compu
Sensoren geintegreerd in de pols meten de hartslag, de zuurstofsaturatie (SpO2) en soms de hartslagvariabiliteit, precies zoals een slimme horloge. Het verschil zit in de omgeving: deze sensoren zijn aangepast om onder druk te functioneren, in koud water en door een duikpak heen.
De concentratie op een onderwerp doet tijd en diepte vergeten. Een fotograaf die een hoek aanpast, maakt herhaalde op- en afdalingen, blijft langer op bepaalde dieptes en overschrijdt vaak de ideale duikprofielen. Deze microdieptevariaties verhogen het risico.
De sensoren zelf zijn betrouwbaar voor de ruwe meting (hartslag, SpO2). Wat nog experimenteel is, is de integratie van deze gegevens in de decompressie-algoritmen. DAN Europe werkt aan de wetenschappelijke validatie. Voorlopig zijn de gegevens informatief, nog niet voorschrijvend.
Verschillende fabrikanten integreren optische hartslagsensoren in hun topmodellen. Garmin, met zijn ervaring in slimme horloges, en Shearwater, referentie bij technische duikers, lopen voorop. De functies varieren per model en deze technologie evolueert snel.