Alles weten over het klassieke RGBM-algoritme: beoordelingen, veiligheid en instellingen.

Om te leren hoe u het meeste uit uw uitrusting onder water kunt halen, ontdekt u de [AquaExposure Training](/lms). ## Introductie

In de stilte van de diepten onder water, is ons lichaam het toneel van een thermodynamisch fenomeen dat onzichtbaar maar zeer reëel is. Wanneer we naar de oppervlakte stijgen, proberen de opgeloste gassen in onze weefsels te ontsnappen en vormen soms kleine, stille microbelletjes die door ons veneuze systeem circuleren. De meeste klassieke algoritmen proberen dit fenomeen te beheersen door alleen de spanning van de opgeloste gassen te modelleren. Het klassieke RGBM-algoritme (Reduced Gradient Bubble Model) van Bruce Wienke biedt een andere aanpak door actief het fysische gedrag van deze belletjes te simuleren om hun groei te voorkomen.

Ik herinner me mijn eerste duiklessen in een school, met een student die een oude Mares computer gebruikte die het klassieke RGBM-algoritme toepaste. Tijdens onze oefeningen met geassisteerde opstijging en de vele "yo-yo" bewegingen vlak onder het oppervlak, bleek zijn apparaat zeer streng te zijn, waardoor hij veel grotere pauzes bij de tussenliggende dieptes moest houden dan ik. Deze ervaring heeft me laten zien hoe beschermend maar ook onverbiddelijk dit model met dubbele fase kan zijn, en hoe het fungeert als een echte veiligheidsbarrière voor duikers in de leerfase.

Ontwikkeld in de jaren '90 door Dr. Bruce Wienke, een vooraanstaande natuurkundige werkzaam bij het nationale laboratorium van Los Alamos in de Verenigde Staten, is de RGBM een bubblemodel (of tweefasenmodel). In tegenstelling tot puur Haldaniaanse modellen zoals Bühlmann, die alleen de oplosspanning van gassen in weefsels berekenen, houdt de RGBM rekening met de vrije gasfase, dat wil zeggen de fysieke vorming en groei van microbellen. Het primaire doel is om deze bellen onder een kritische volumegrens te houden.

Dit algoritme is van propriëtaire en gesloten aard. De exacte code en de berekeningsparameters blijven beschermd door industriële patenten, waardoor het een "black box" is voor duikers. Historisch gezien zijn er versies en afgeleiden van RGBM te vinden bij Mares (Mares-Wienke RGBM) en bij Cressi (met name op de Leonardo- en Michelangelo-computers), die dit model gebruiken vanwege de hoge mate van passieve veiligheid tijdens recreatief duiken.

De eenvoudige bediening is een van de belangrijkste voordelen van computers die RGBM gebruiken. Deze computers zijn ontworpen voor het grote publiek en elimineren de complexe wiskunde van de "Gradient Factors" ten gunste van zeer toegankelijke instellingen.

Het conservatisme wordt ingesteld via vereenvoudigde persoonlijke parameters, meestal aangeduid met P0, P1, P2 (van minst conservatief tot meest conservatief) of hoogte-instellingen A0, A1, A2. U kunt eenvoudig uw gewenste voorzichtigheidsniveau kiezen op basis van uw leeftijd of vermoeidheid voordat u het water ingaat.

Voor duiken met Nitrox of perslucht is het beheer van meerdere gasmengsels naadloos geïntegreerd. Bij Cressi- en Mares-modellen die dit ondersteunen, kan het wisselen van cilinder tijdens een duik worden gedaan met slechts één druk op de knop, en de computer update direct de totale decompressiecurve.

Het klassieke RGBM-model van Wienke is een rigide wiskundig model dat geen rekening houdt met werkelijke biomeetrische variaties, zoals uw hartslag of lichaamstemperatuur tijdens het duiken. Aan de andere kant toont het zich meedogenloos tegenover risicovol gedrag. Als de computer een snelle opstijging detecteert, opeenvolgende duiken dicht bij elkaar, omgekeerde duiken (een diepe duik na een ondiepe duik) of "yoyo"-profielen, dan past het algoritme direct zeer zware straffen toe door de tijd zonder decompressie (NDL) te verminderen of verplichte tussenstops toe te voegen.

De diepe tussenstops (Deep Stops) zijn een essentieel onderdeel van de RGBM-filosofie. Het algoritme schrijft korte stops voor (vaak één tot twee minuten) op middeldiepte om de fysieke expansie van microbellen vanaf het begin van de opstijging te beperken, voordat men de zone bereikt waar de normale tussenstops zich bevinden, nabij het oppervlak.

De statistieken van DAN tonen aan dat voor recreatief duiken zonder veiligheidsstops (binnen de veiligheidscurve) het RGBM-algoritme een uitstekend niveau van passieve bescherming biedt. Ongelukken door te snelle decompressie zijn uiterst zeldzaam met dit algoritme, juist vanwege de inherente conservatieve aanpak.

Echter, de hedendaagse medische consensus is diepgaand veranderd met betrekking tot duiken op grote diepte en technisch duiken. Een belangrijk klinisch onderzoek uitgevoerd door de Amerikaanse Navy Experimental Diving Unit (NEDU) in 2011 toonde aan dat de diepe tussenstops die worden voorgeschreven door modellen gebaseerd op gasbelvorming (RGBM/VPM) in werkelijkheid ineffectief zijn en het risico op desaturatieproblemen verhogen, doordat ze de duiker dwingen om op grote diepte te blijven, waardoor de langzaam absorberende weefsels verder verzadigd raken. Om deze reden beveelt de hyperbare geneeskunde tegenwoordig modellen van Haldane (Bühlmann) aan met ondiepe tussenstops.

Het belangrijkste voordeel van het klassieke RGBM-systeem is de optimale passieve veiligheid voor beginnende duikers of duikers die niet altijd even goed hun drijfvermogen onder controle hebben. Het fungeert als een betrouwbaar vangnet onder water.

Het grootste nadeel is het overdreven conservatisme tijdens opeenvolgende duiken, vooral tijdens cruises (3 tot 4 duiken per dag). De door het algoritme gesimuleerde stikstofopname kan uw duiktijden snel en drastisch verminderen in vergelijking met andere duikers in de groep, wat erg frustrerend kan zijn.

Onder water, als je duikt met een computer die gebruik maakt van het klassieke RGBM-algoritme (zoals de Cressi Leonardo), terwijl je partner een haldaniaans algoritme gebruikt (zoals een Shearwater of een Garmin), ben je bijna altijd de duiker die de duur van de duik bepaalt. Jouw computer zal veel eerder verplichte tussenstops aangeven dan die van je partner, waardoor je gedwongen wordt om je duik te verkorten.

Om de specificaties van Cressi- of Mares-computers te analyseren die deze technologie gebruiken, raden we u aan onze vergelijker voor duikcomputers van AquaExposure te raadplegen, waarin alle daadwerkelijke specificaties van elk model zijn samengebracht.

Het klassieke RGBM-algoritme blijft een goede optie voor duikers die af en toe of als beginner duiken en maximale veiligheid zoeken zonder ingewikkelde instellingen. Hoewel de filosofie van diepe traagheidsfases tegenwoordig door de wetenschappelijke gemeenschap als verouderd wordt beschouwd voor diepzeeduiken met decompressie, blijft het een uitstekend passief beschermingsmiddel voor recreatieve duiken. Sterren in de ogen.